Sophia Ammann

Heel fijn om Sophia Ammann te gast te hebben in de studio! Deze singer-songwriter heeft in maart van dit jaar haar debuut afgeleverd met het album 'Here I Am'. Een intieme plaat die wat mij betreft een unieke plek in ons muzikaal landschap heeft ingenomen.

We praten in deze klankkast -aflevering over hoe het is om een plaat te maken in de Verenigde Staten met een Amerikaanse producer, over de waarde van je werk als liedjesschrijver, over het nastreven van verbinding met je publiek en over hoe wij ons als mens tot muziek verhouden.

Veel luisterplezier.

www.klankman.eu

Transcript

SPEAKER_00 0:00

Welkom bij Klankast in de studio. In deze podcast praat ik Sampieter Jansens met muzikanten over artistieke keuzes in een snel veranderend muzikaal landschap. In deze aflevering poos ik hoe het muzikantenleven resoneert bij Sofia Anman. Hallo, Sofia. Fijn om je hier te mogen ontvangen.

SPEAKER_03 0:22

Ja, dank ik ben heel blij dat ik naar hier mocht komen.

SPEAKER_00 0:25

De luisteraar kan jou kennen als de zangeres van Anza der Machine, als frontvrouw van de band Little Dots en van Sofia Leonard Coen. Met dat programma heb ik jou in 2023 hier in Weigma zien optreden. Dat was een bijzonder hardverwarmende winteravond. Maar nu is er ook sinds enkele weken jouw debuutalbum Here I Am. Een plaat die is opgenomen in de Vij met producer Shane Leonard en uitgebracht bij Polly Moon. Allereerst profitat met je eerste eigen full album. Het is een hele mooie, intieme plaat. Prachtig geconstrueerde liedjes en uniek in ons muzikale landschap. We zullen het in de loop van dit gesprek nog wel over hebben, maar neem je mij en de luisteraar eerst even mee naar jouw origin story. Was er een moment waarop je dacht, dit zingen en die liedjes schrijven, dat kan echt iets serieus worden.

SPEAKER_03 1:23

Dat heeft wel lang geduurd eigenlijk. Ik heb het gevoel om eerlijk te zijn, dat deze plaat voor eerst een keer serieus nemen is, en een keer al ingaan. Dat heeft wel even geduurd. Niet dat ik ervoor, de projecten die ik ervoor heb, heb ik mijn hart en ziel gedaan. Maar ja, het was toch op een manier mij een klein beetje nog niet alles naar buiten brengen, waar ik in mijn mars heb. Ik zei nu niet de alles er al uit is. Ja, toch een beetje zoch een beetje klein houden, of zo, wat dat er eigenlijk was. En met dit project heb ik dat toch iets meer naar buiten laten komen.

SPEAKER_00 2:12

En als je terugkijkt naar de kleine Sofia. Was er iemand die in jou geloofde van wauw, dat kan wel echt iets worden.

SPEAKER_03 2:24

Ja, zeker, en die mensen zijn vrij belangrijk geweest onderweg. Kleine Sofia, dat was op mijn dertien ben ik begin klassieke gitaarles volgen. En daar had ik echt een klik mee met dat instrument nog altijd. En dat lag mij ook. Dat was toen een privé lessen dat ik volgde van een jonge vrouw die zelf aan het conservatorium studeerde. Zo ben ik begonnen en daarna ben ik ook naar de muziekschool gegaan. En dan, ik denk, als ik zo 15, 16 was, ben ik op eigen houtje zo wat beginnen liedjes zingen, maar meer covers. Maar dat was heel voorzichtig. En dan op een dag had ik mijzelf opgenomen op cassette. Want dat grappig destijds. Dat lijkt nu echt ondenkbaar, maar je kon jezelf niet zo vlot opnemen of jezelf beluisteren ofzo. Want dat klinkt heel anders als je je stem binnenin hoort dan als je een opname van jezelf hoort. En dus, toen ik alleen thuis was, mijzelf een keer opgepakt en zo een keer voluit, ik weet niet, Destiny's Child-achtige dingen gezongen. En dan kon ik mijzelf een keer horen. En mijn moeder had die cassette gevonden zonder dat was niet de bedoeling of zo. En zo heeft ze wel iets gehoord dat ik daarin zat, maar dat ik nog niet aan andere mensen liet horen, en dat heeft ze destijds wel aangemoedigd.

SPEAKER_00 4:01

Dus het was jouw mama die het eigenlijk betekent heeft. Weet je nog, wanneer de eerste keer live dat je zoiets deed en dat dan bleef hangen, dat je voelde: ik kan hier wel mensen mee begeesteren ofzo. Weet je dat nog?

SPEAKER_03 4:16

Ja, dat was denk ik kort daarna. Maar dat was in een andere context, dat was op een schoolfeest. Dus dat was nog niet echt zo'n professioneel podium of zo. Ik zat op de bos geslaan, en daar was elk jaar een heel groot schoolfeest. Dat was wel echt iets super tofs, helemaal opgezet door de leerlingen. En daar werd heel jaar door aan gewerkt. Over de middag waren er aan dansen gerepeteerd, een theaterstuk werd geschreven. En er was ook muziek. En dus er waren grote audities voor al die verschillende zaken in het begin van het jaar. En met aanmoediging van mijn moeder heb ik meegedaan aan een auditie. Gewoon ik mijn gitaar. Dat was dan nog een nummer van Kees Choice. En zo, voilà. Dat was mijn allereerste ervaring voor echt op een podium op te treden. En dat was de Vosgeslan is een vrij grote school, dus daar kwam ook veel volk naar kijken. Dat was zo tussen de, ik denk dat dat rond de 600 man was. Beweging. Maar toen voelde je wel al de kiem van wat er nu gewoon nog altijd op een podium gebeurt, inderdaad, dat je iets brengt en dat er iets gebeurt, dat je samen iets beleeft of zo. Dat er even zo. Wat is dat, een vacuüm in de tijd gebeurt of.

SPEAKER_00 5:35

En wat voelde je zelf toen? Want dat is toch een bijzonder moment.

SPEAKER_03 5:40

Dat is wel moeilijk om ik denk dat ik dat super spannend vond. Tegelijk vond ik dat super spannend, maar ik heb dat lang gehad als ik zenuwen had of heb, is het meestal in aanloop naar. En op het moment dat ik op het podium stap, kan soms even blijven lang zijn van een concert, afhankelijk van de vibe en zo. Maar ik denk toen ook was dat wel gelijk in het moment zelf. Ja, kun je gelijk. Hoe is dat? Je tap into something, alsof je. Het alsof je connecteert met iets anders. Wat dan misschien ook groter is dan jezelf, en daardoor. Maar er is gelijk een andere dimensie aanwezig of zo, die dat dan overneemt. Maar ja, het is natuurlijk moeilijk om terug te denken, hoe was ik toen, 16? Dat is ondertussen al meer dan 20 jaar geleden.

SPEAKER_00 6:35

Ik weet bij mijn eerste opdelen dat ik toch wel heel zenuwachtig was, denk ik. Maar ook het gevoel van een beetje macht of zo, op dat podium.

SPEAKER_03 6:49

Zeg ik hier de context of van wat?

SPEAKER_00 6:52

Ik denk, bij mij was het mijn allereerste. Ik ben nu aan het twijfelen, want het was ook een schoolfeest en daar zijn daar foto's van. Mijn eerste keer op gitaar. En we speelden toen ook zo Nirvanek of je.

SPEAKER_03 7:04

Met een band was het dan.

SPEAKER_00 7:05

Ja, dat was een drummer, maar ik weet ook niet meer wie of hoe dat klonk. Ik was vond. Maar het kan ook in Giro geweest zijn. En dan had ik ook een bandje op een of ander feest. En dan deden we ook zo Rage Against the Machine en zo van die trash. Stevig. Hij zongt dan ook stevig. Nee, ik drumde daar toen. Want drum is mijn eerste instrument. Ik zeg dat vaak tegen mensen: eigenlijk zou ik nog eens graag in een band willen drummen, ik doe dat eigenlijk nooit, hè.

SPEAKER_03 7:35

Anders kunnen we met alle mensen die hier komen spreken, maar mensen zouden een band en dat iedereen doet wat hij altijd gedroomd, heeft dan uitgedaan.

SPEAKER_00 7:45

Wat zou dat bij jou zijn?

SPEAKER_03 7:46

Ik wil graag wel visgeluiden maken.

SPEAKER_00 7:48

Deal! Sofia, ik zou het graag met jou hebben over de zakelijke kant van mijn muziek bezig zijn. Je hebt geen management. Nee, klopt? Je hebt geen boeker. Je plaat bevat eigen origineel materiaal of schrijf jij ook samen met anderen.

SPEAKER_03 8:14

De plaat is eigenlijk volledig van mijn hand. Behalve één nummer, is samengeschreven met Shane Leonard met de producer. Dat was een nummer toen ik beginnen schrijven was. Dus het materiaal kwam van mij. De tekst is ook volledig van mijn hand. Maar ja, was zo echt nog niet klaar. Maar ik weet niet, herkent dat misschien? Soms er een nummer verschijnen dat je mee bezig bent. Maar heb je gelijk geen tijd om eraan verder te werken. Want blijft u zo handen van doe iets bij mij. Want ik was toen bij Shane en dat was eigenlijk niet de bedoeling dat we gingen samenschrijven. Maar ik zei hem zo, ik ben aan een nummer bezig en ik wil er gelijk iets mee doen. To is dat heel spontaan gebeurd dat hij dan een super corus heeft geschreven en dan die bridge ook zo wat samengekomen. Dat één nummer, Forest Road. Voor de samengeschreven.

SPEAKER_00 9:15

Voor de rest doe je wel alles zelf.

SPEAKER_03 9:18

Het schrijven van de nummers, echt de kerntekst en akkoorden wel. En melodie. Maar T van den Berg heeft ook een grote rol gespeeld in het begin. Meer ook voor het inkleuren van de nummers, sommige arrangementen. Er zijn zeker heel veel mensen die mee hebben bepaald hoe de plaat nu klinkt, hoe zeg je het skelet? De nummers en hoe ze klinken, en hoe ze in hun. Hoe zeg je dat? In de kern zijn.

SPEAKER_00 9:56

En is dat iets wat je dan snel aanvoelt van ik heb andere mensen rond mij nodig om dat verhaal volledig te kunnen maken. Of is dat iets wat je eigenlijk zegt van ik zou dat in de toekomst misschien ook zelf wel willen proberen doen?

SPEAKER_03 10:11

Ja, dat is een interessante vraag. Want terwijl je dat zegt, ben ik erover aan het nadenken. En dan denk ik, aan de ene kant heb ik al zitten denken van ah, ik wil eigenlijk graag een keer daarin duiken en een cursus produce volgen ofzo. Terwijl ik denk, ik heb de plaat ook wel mee co-produced. Ik leg dat dan in mijn eigen taal uit van of mij wel wisselen ofzo. Maar aan de andere kant, eigenlijk als ik er bij stilsta, het leukste aan die plaat maken, vond ik ook eigenlijk de dialoog met anderen en anderen die erbij. Ja, de uitwisseling. Dus dan denk ik nee, ik zou dat eigenlijk nooit helemaal alleen willen doen. Dat zou ik echt niet leuk vinden. En ook ik heb ook wel soms een soort van pingpong of spiegel nodig om in het proces van maken, het begin van een nummer te creëren. Maar ik zit daar soms zo neig in, dat ik het ook niet dat ik soms moeilijk kan afstand nemen. En daarvoor heb ik wel heel graag iemand die dat wel kan.

SPEAKER_00 11:23

En heb jij nu al iets moeten leren bij het maken van die plaat bijvoorbeeld, wat eigenlijk totaal niets met muziek te maken had? Social media.

SPEAKER_03 11:34

Ja, zo.

SPEAKER_00 11:37

Editing.

SPEAKER_03 11:39

Tuurlijk, ik heb al verschillende keren Photoshop proberen te leren. M'o'n'boekje met allemaal aantekeningen dat ik dan na drie maanden terug moest gaan zoeken als ik weer een banner moest maken. Ja, ik denk dat we op de duur, als je een keer zo neerzet naar een lijst maakt, er zijn zoveel dingen dat je moet kunnen en leren allemaal. Ik bedoel, je zij het ook gezegd, heb je een management? Nee, maar je zet gewoon een management. Hij zit een bedrijf. Hij zit een bedrijf, hoe doen ze dat dan? De logistics en een bedrijf zijn ze daar allemaal verschillende mensen voor hebben. Je moet dat allemaal doen. Je PR, je content.

SPEAKER_00 12:16

Is dat iets dat je frustrerend vindt of doe je dat wel graag ook ergens?

SPEAKER_03 12:22

Het is de twee. Ik moet zijn dat ik wel merk, eigenlijk ben ik wel echt ondernemingsgezend. Ik vind dat wel echt cool als je soms kunt terugkijken en denk van, zoveel jaar geleden had ik een bepaalde droom of een zot idee. En nu is dat daar gewoon. Gelijk bijvoorbeeld die Leonard Cohen toernee in Kerken. Dat was echt gewoon een droom die ik letterlijk gewoon een keer zo heb uitgesproken. En dan daarna denk ik van, waar hebben dat gewoon gedaan? Dus dat. Maar aan de andere kant, is het wel heel. Voor mij zo'n computer, maar 27 tablaan deelt het ook me staan. En ja, dat is misschien eigen aan creatieven, maar ik ben ook wel wat chaotisch soms. Dus ik moet echt zo om de zoveel tijd mezelf weer ordenen. Ik ben wel redelijk vaak overweldigd door al die verschillende taken en tabladen. En ook als zelfstandig en denk je wat wij doen, je kunt altijd meer doen. Je kunt altijd nog aan een keer dienen mailen of dat of dat idee of een keer? Dat stopt gewoon nooit. Dus je moet ook wel leren dat voor jezelf een beetje af te baken.

SPEAKER_00 13:35

En heeft dat je werk beïnvloed, je liedjes maken, schrijven, spelen, componeren, die bijzaken. Denk je dat dat jouw werk beïnvloed?

SPEAKER_03 13:49

Wat beïnvloed? Ik denk niet dat mijn nummers anders klinken omdat ik daarvoor een mail heb bestuurd dan niet. Maar natuurlijk wel, ik merk wel dat het soms gemakkelijker om als je zo'n lijst hebt met allemaal dingen die je nog niet moet mailen, je moet nog iets regelen met dat of iets opzetten, of het regelen van een shoot, of een opname, of weet ik veel wat, dat zijn zo dingen die makkelijker af te vinkelen van je lijst, terwijl het creatieproces, dat kun je niet afvinken. Maar dat is heel belangrijk om daar wel echt. Dat neemt tijd. Ik kan niet zo maar. Terwijl ik ben wel aan het leren, om soms op een half uur of twintig minuten toch ook neer te zitten en aan een tekst verder te werken of een demo-ideetje te kiezen en daaraan te beginnen werken. Maar soms heb ik ook wel nodig om een keer gewoon een paar uur te kunnen vergeten dat tijd bestaat en mijn gitaar te pakken.

SPEAKER_00 14:47

En dan ook liefst niet met die zakelijke dingen bezig.

SPEAKER_03 14:52

Dat blijft een zoektocht om dat meer af te bakenen van elkaar. Terwijl het kan ook echt wel heel veel voldoening geven, om wel met al die zaken bezig te zijn en dat vast te pakken, dat is denk ik ook wel een groot deel van het serieus nemen en ervoor te gaan. Want ik weet dat dat echt voor veel mensen geen leuk deel is van het werk. Je bezig houden met de zakelijke kant en je muziek als een bedrijf te zien. Maar ergens is het ook een manier om echt, vind ik, of dat is hoe dat ik het, proberen te.

SPEAKER_00 15:27

Voor jezelf te verantwoorden.

SPEAKER_03 15:29

Ja, of gewoon, ik vind het een mooiere manier om naar te kijken. Alles wat je daar doet, is ook een manier om te eren wat je gemaakt hebt. En om de waarde van je album en van je. Dat het bij de mensen kan geraken, dat een plaats in de wereld krijgt. Dus dat helpt mij wel om dat zo te zien. Als je zoiets hebt van weer een postje of iets maken. Het is allemaal een manier om dat te eren.

SPEAKER_00 15:58

Je draait het om naar iets positiefs eigenlijk.

SPEAKER_03 16:00

Maar ja, en oké, tuurlijk, we moeten de dingen afbaken en afgrenzen, maar ook daar heel te overlopen zaken ook niet helpen. Dat is waar. Het is gewoon denk ik een manier vinden om die dingen te doen, maar die bij u past. En dat is wel een zoektocht. Als je ziet social media en de snelheid waarin er precies. Dat jaagt mij voor op. Ik heb dat gevoel dat er heel tijd nieuwe content van mij wordt verwacht. Het is niet omdat ik dat zie gebeuren dat ik daaraan moet meedoen op die manier. Ik kan dat op mijn manier doen. En het is een fijne manier om toch te kunnen in contact te staan met mensen en iets te kunnen delen. Maar dat blijft wel een oefening.

SPEAKER_00 16:43

En je zei mij daarst dat je eigenlijk je de boekingen ook zelf doet. Dat lijkt mij niet evident zo, vanuit een belliedjeschrijver, om dan ook te gaan zeggen van hé, ik ben hier en ik heb een plaat en ik wil graag bij jou spelen. Hoe pak jij zoiets over? Exact zo. En dan pak je de telefoon of je stuurt een mailtje in.

SPEAKER_03 17:07

Het is hier wel mails gelijk. Ja, gewoon zo. En dan helpt natuurlijk, denk ik, door in de jaren met andere projecten ben ik al veel op plaats gaan spelen. Soms ken ik zelf de voornaam nog. O weet je gewoon nog van, we hebben toen daar gespeeld en dat was toen zo'n avond. En dat is niet enkel van het business mind, maar dat is ook gewoon het leven. Je bent al daar eens geweest en je hebt al een band en dat was tof. Maar dat wil ook niet altijd zeggen dat ze je terug gaan boeken. Want ze moeten ook soms moeilijk te voorspellen of zo. Mensen moeten ook een kans willen geven. De grootste moeilijkheid voor mij is om dat dan toch niet te persoonlijk te nemen ofzo. Maar dat weet ik wel, dat dat een werkpunt is. Van oké, dan moet je echt gewoon nu. Wat dat soms helpt, wat veel mensen zeggen, is van je moet dan je artiestenpet afzetten en je CEO-pet opzetten. En sommat dat goed, andere daan gaat dat niet zo goed.

SPEAKER_00 18:19

Ik herken er veel in, ik heb vroeger ook veel gedaan. Maar ik was ook blij als we met de band een eigen boek hadden, dat je zelf zo niet jezelf moet gaan verkopen. Of zit daar ook weer voor jou het? Je eert ook wel weer gevoel.

SPEAKER_03 18:37

Ja, ik denk het wel eigenlijk. Misschien helpt dat mij wel doorheen de jaren, omdat ik. Ik heb ook zo een aantal jaar geleden een opleiding gevolgd rond cultureel ondernemen. Dat was een combinatie van VDAB en cultuurloket. Dat bestaan nu jammer genoeg niet meer. Dat noemde Bizaar. Hoe je het van houden? Ja, van gehoord. En daarin was wel boeiend. Een van de oefeningen die we denkoefeningen die we deden en opdrachten die we kregen, was een soort van artist statement. Dat is iets dat je vaak bij beelden kunstenaars ziet op hun website. Maar zo echt stil te staan bij. Wat is eigenlijk de kern of de rode draad in alles wat ik doe van werk? Dat kan bij mensen ook heel uiteenlopend zijn. Ik geef ook muziekworkshops, ik geef ook zangles. Ik heb in verschillende projecten gespeeld. Maar zo stilstaan van oké, maar waar rond draait het eigenlijk bij mij? En daar rond stilstaan, rond schrijven. En bij mij kwam het er heel erg naar voren van ja, verbinding is echt de rode draad. En ik denk, dat helpt mij wel om, ook als ik dan die mails schrijf, het is niet dat ik dan keihard in de verf zet van we gaan een verbinden ervaring, soms had ik dat er wel in. En ik denk vroeger, wat mij ook veel helpen heeft live. Vooral in het begin met mijn eigen nummers, maar ik vond dat echt zo spannend. Want toen ik de nummers van deze plaat, dat was ondertussen al twee jaar geleden was, de allereerste keer dat ik zo een paar van die nummers begon te try out. Ik vond dat zo spannend. Dat was zo eerst helemaal van mij. En ik heb mij echt de switch gemaakt van proberen het om te draaien, dat ik bevestiging nodig had van ah, is het goed en dit dat. Naar, kijk, dit is eigenlijk iets wat ik hier kom. Dat is mijn schank. Ik kom dat bieden. En wie dat het wilt ontvangen, ontvangt het. En wie niet, dat heb ik niet in de hand. Maar eigenlijk wat ik wil doen is hier iets komen. Dit is my offering.

SPEAKER_00 20:57

Sophia, we zitten aan de reality check van deze podcast. En die gaat over de onzekerheid wisselende inkomsten. Kortom, de realiteit van het muziek maken en uitvoeren. Ik vraag je absoluut niet om naaktecijfers, maar ik wil wel graag het taboesfeertje een beetje wegnemen, rond die financiële onzekerheid waar wij, muzikanten, maar bij uitbreiding alle creatieve dingen mee te maken hebben. Vandaag de dag jouw inkomsten vandaan komen.

SPEAKER_03 21:30

Ja, voor mij is er wel serieus wat ademruimte bijgekomen toen ik het 8e statuut heb gehaald, dat was nog niet zo lang geleden. Na COVID, voor COVID, tijdens COVID had ik geen vangnet. Ja, het 80e statutie, wanneer heb ik dat ontvangen? Ik denk dat was 2021 22, zoiets. En Er zit zo veel in vervat, natuurlijk. Ik denk ook, iedereen heeft een eigen verhouding met geld. Ook met de waarde van je werk en dat wel of niet koppelen aan geld. Dat zijn allemaal thema's. Dus vroeger heb ik nog als muziektherapeuta gewerkt, en ik heb eigenlijk psychologie gestudeerd, dan muziektherapie. Maar dan gaandew ben ik ook beginnen optreden. Dus ik heb een tijd deeltijdsdag gedaan en daarnaast beginnen optreden, workshops geven, maar dat was wel veel om te combineren. Dus dan heb ik beslist om daarmee te stoppen en mij meer op de muziek toe te leggen. En dan gaandeweg, ja, ik heb gewoon heel veel workshops gegeven een periode en ook gewoon echt niet veel verdiend. En dan had ik die Leonard Cohen toernee, dat ging heel goed. Daarmee heb ik ook de artiestenstatuut kunnen halen. Maar tijdens COVID, om eerlijk te zijn, ja, ik zat echt een beetje in de puree, maar dat is raar. Ik maak mij niet zo rap zorgen over help. Het is gelijk precies ook niet zo belangrijk voor mij. Soms denk ik, het zou iets belangrijker moeten zijn dat ik er iets meer bij zou moeten stilstaan, dat doe ik nu ook wel de laatste jaren. En ik weet nog, tijdens COVID, toen verviel ik op een super lage uitkering, omdat ik had vroeger altijd deeltijds gewerkt, maar dan verval je automatisch op een half uitkering. Maar ik heb nooit echt veel van die uitkering nodig had of gebruikt omdat ik heel veel workshops schav. En dat werkte mij gewoon kapot echt te veel. Dus er was ook geen ruimte om muziek te maken of zo, om dingen te schrijven. Maar dus ja. Ik werkte destijds naast die deeltijdsjobs heel veel in bijberoep. Ik deed dan workshops, concerten, maar dat telt niet meer voor uw uitkering. Dus tijdens de coronaperiode had ik een uitkering van 500 euro per maand. En ja, daarnaast, ik gaf les normaal, maar dat ging niet meer. Ik kon geen workshops geven, ik kon geen concerten doen. En gek genoeg, ik heb mij daar niet zo zorgen over gemaakt. Af en toen een keer. Maar het is gek. Want toen heb ik gelijk echt begrepen, zo, dat kan zweverig klinken. Maar er zijn toch dingen gebeurd. Ik heb ook dingen ondernomen. Maar ik werd dan gevraagd bijvoorbeeld om via Zoom huiskamerconcerten te doen. En ik heb dat vastgegrepen. Ik heb echt zo uitgezocht. Hoe kan ik dat hier doen dat mijn geluidskwaliteit goed is. Want ja, ik weer al zoiets dat moet bijleren. En dan had zij zo'n virtuele hoed gedaan. Voor de muzikant. Voor mij dus. Maar dat waren echt heel veel mensen die daar deelgenomen. En daar kwam echt gigantisch veel help in. Dus zo van die dingen. En dan had je de activiteitenpremies. En ik heb haar echt volle bak aangegrepen om van alles te organiseren. En ja dan is mijn ondernemingskant ook wel naar boven gekomen. Ik heb dan een kerstconcert georganiseerd in zo'n mega mooie setting. Ik heb dan ook een interactieve muzikale voorstelling samen met andere muzikanten opgezet in een gemeenschapscentrum, dat dan ook werd uitgezonden. Ik heb dan ook nog een reeks online babymuziek workshops opgezet. En ja, en Ternes, ik heb mijzelf bitter weinig uitbetaald eigenlijk. Vooral voor anderen veel werkgeleefdheid gecreëerd. Maar wat ik wil zeggen, ik voelde toen wel van, want ik was dan van oei, maar wat ik nu doe, dat heeft wel heel weinig vangnet. En als ik dan in een situatie COVID kom, is dat wel houdbaar. Mocht ik niet hierna een keer meer een job gaan doen. Dat is ook een job, maar je weet wat ik bedoel. Maar heel die periode voelde ik van ah nee, tje, als ik mij niet te veel zorgen maak over geld, dan komt dat gelijk wel. Ik zeg niet dat ik er niets voor gedaan heb, maar dan voelde ik van, ik denk dat ik dit pad moet blijven volgen, want er verschijnen opportuniteiten en als ik ze vastgrijp, dan komt het. En ook als je een beetje op de hoogte bent en door je weg in zoekt, er zijn heel veel subsidies aan te vragen. Daar kruipt heel veel tijd in. Maar je moet dat dan ook zien als een deel van het werk. Dus daar heb ik wel meer mijn tanden in gezet. De voorbije vijf jaar zo ben ik daar wel veel meer mee bezig.

SPEAKER_00 26:59

Dat is dan een manier om bijvoorbeeld jouw plaat te kunnen opnemen. Zeker om videoclips te maken. Ja, voilà.

SPEAKER_03 27:05

En daarin helpen ook wel collega's, gewoon met daarover te spreken en dan. Ah ja, weet je, er is een beurs daar, en voilà.

SPEAKER_00 27:11

Er gaan wel mythes rond over artiesten die heel veel geld verdienen, wat zijn de grootste mythes voor jou?

SPEAKER_03 27:19

Ja, mensen die ik niet ontmoet, of mensen na concerten, dan vragen zij vaak wel zo van. Of doe je daarnaast nog iets?

SPEAKER_00 27:31

Herkenbaar.

SPEAKER_03 27:32

Dus ik denk niet dat veel mensen dan denken dat we veel geld verdienen. Maar ja, daar zou ik ook echt nog uren over kunnen praten, dat is iets waar ik ook heel veel mee bezig ben, zo het kapitalisme. En ook dat systeem waarbinnen we leven, er zijn wellicht dingen die daar goed aan werken, maar de plaats van kunst in een kapitalistisch systeem, en ja, daar ben ik vreemd bezig. En dan kan, als ik daar te veel over nadenken, word ik daar ook heel kwaad van. Lijk, vandaag de dag de streaming services en er wordt heel veel geld verdiend aan muziek, maar dat geld gaan niet naar de artiesten. Dat geld gaat naar de managers, de grote basen, de streaming services. Artiesten worden eigenlijk op grote schaal uit gebeurd. En dat is ook omdat heel veel mensen zich daar denk ik de vraag niet bij stellen en deel zijn van dat systeem. En dat wil niet zeggen dat elke Spotify-luisteraar daar verantwoordelijk voor is, want dat gaat een beetje te ver vind ik, het is iets structureel dat gebeurt. En ja, daar ben ik wel gelijk meer en meer mee bezig en ook over aan het lezen en zo. Maar het blijft momenteel wel het systeem waarin we gedwongen worden om aan deel te nemen. Ja.

SPEAKER_00 28:56

Wit is er dan iets wat jij als muzikant of artiesta kan doen?

SPEAKER_03 29:01

Ik ben bijvoorbeeld zelf veranderd. Ik luister nog altijd via streaming. Dat is dus ook een vraag. Streaming tocoer. Wat denken we daarvan? Dus ik ben nu overstapt naar Koobus. Jij ook?

SPEAKER_00 29:17

Ze zitten al met twee.

SPEAKER_03 29:19

Ik dacht van ja, ik kan hier niet zitten daarover na te denken en zit te predicen, terwijl ik het dan zelf niet doe. Dus dat is denk ik een eerste stap. Maar ja, wat kun je doen? Wat ik ook zelf belangrijk vind, en dat helpt mij ook om terug te koppelen naar als het gaat over als je onderhandelt over prijzen, boekingen. Wat dat mij ook helpt, is ga ik recent moeten onderhandelen voor een concert, voor een Vie, en dat was een vrij gekend festival. En dat vond ik dan een lage. Maar natuurlijk, ze weten dat mensen willen heel graag dat festival spelen. Dus dat is denk ik vaak een positie die we denken dat we zitten van als ik hier ga op mijn strepen staan, iemand anders staat in de rij. Maar eigenlijk koppel ik dat helemaal vast aan alles wat we net over praten, van wat is voor mij de waarde van de kunst? En ook wat wil ik de muzikanten die met mij komen spelen, betalen. Dus dat vind ik altijd heel goed. Dat helpt, denk ik, als je dat naar voren brengt. Ik heb dat ook gedaan van ja, die fee is nogal laag. Ik probeer mijn muzikanten tussen die en die gage te betalen, naar waarde van hun werk hun ervaring wat ze doen. En dat is geen promotaak, dat is gewoon de waarheid. En dan door dat te zijn, hoop ik dan misschien te appelleren op oké, waar zijn jullie waarden? Want ik denk uiteindelijk at the end of the day komt het daar wel op nemen.

SPEAKER_00 30:59

Dat brengt ons wel naadloos bij het volgende puntje: Je hebt geen boeker, je hebt geen manager, maar Here I am is wel op een label verschenen, Polymoon. Je krijgt Airplay op radio 1. Heeft Pymoon daar iets mee te maken? Wat zijn de voordelen vandaag voor jou om bij een label te zitten?

SPEAKER_03 31:17

Ja, dat is een vraag. Maar ik denk voor mij, trouwens, de radio Airplay, dat heeft niets met mijn label te maken. Dat heb ik zelf in handen genomen. En ik denk, dat was ook belangrijk. Dat heeft ook wel gemaakt, denk ik dat de Airplay gelukt is, omdat ik ook heel duidelijk heb gevraagd voordat we gingen samenwerken van kijk, wat gaan jullie concreet doen? En ik denk dat dat soms iets is dat mensen niet. Zou ik dat ook niet zo durven doorvragen hebben. Want soms blijft het allemaal nogal vaag. En ze zijn gewoon. Dat is misschien stom om te zeggen. Maar ze zijn altijd dat je op een manier gekozen wordt. Want zo is het. Maar waarom niet gewoon transparant zijn en durven vragen waar dat op staat? Want dat is toch zo belangrijk. En dan werd mij duidelijk voor België qua promo. Gaan ze zo goed als niks doen. En daarom heb ik dus voor Promo samenwerkt met nog altijd aan het samenwerken met Bramoni van Bathfone Productions. En die doet daar echt super goed. Daar ben ik heel blij van. Ik denk dat er toch nog altijd aan de ene kant iets speelt van je zit bij een label, dat dat toch een soort van. Ja hoe zeg je dat?

SPEAKER_00 32:35

Een kwaliteitsmerk of zo?

SPEAKER_03 32:38

Het is misschien stom, maar zo van ja, je zit bij een label. Dat is één ding, een kwaliteitslabel. Het andere was ook wel het daar net over hadden, het is op de duur wel heel veel om alleen te doen. En ik verlangde ook echt wel naar zoiets meer een team rond mij te hebben. En ja, dat vind ik ook wel fijn, dat je kan overleggen. Van hoe gaan we dit nu aanpakken, of een tijdslijn. Ik wist heel goed wat ik was en ik had eigenlijk zelf al een tijdslijn, want dat zij ook wel appreciëren. Maar zij hebben mij wel veel geholpen met alles online te zetten, alles te regelen. De distributie hebben ze mij ook een deel bij. En ook een beetje de content bedenken. Een soort van grafische vormgeving. Dat ik ervoor zelf moesten of gewoon niet deed omdat ik er de tijd niet genoeg verad, of niet goed genoeg in was. Dus daarin hebben ze mij wel al heel veel geholpen.

SPEAKER_00 33:40

Heb je het gevoel dat je dan ook gemakkelijker bij Van News binnengeraakt omdat je bij Pymoon zit?

SPEAKER_03 33:47

Dat betwijfel ik eigenlijk. Ik denk dat dat meer is omdat mensen je al een keer ontmoet hebben of je van een ander project kennen. Het is soms moeilijk, want het is ook grappig hoe dat. Het is precies soms of in de business kan soms een sneeuwbaleffect zijn. Ze wachten zo'n beetje op elkaar en als ze dan zien, ze speelt daar of dat, of belpop? En dan ineens staat er weer een deur. Dat is moeilijk te voorspellen hoe dat zo'n dingen gaan.

SPEAKER_00 34:21

Maar wat ik weet van Polly Moon, is dat hij ook wel heel sterk op het digitale inzetten, denk ik. Merk je daar dan iets van? Heb je veel meer streams? Zit je in veel playlisten nu ook online?

SPEAKER_03 34:36

Eigenlijk niet. Die streaming is ook, denk ik, soms moeilijk voorspelbaar. Het is ook totaal mijn wereld niet. Ik weet dat ze daarop inzetten. Op dat vlak momenteel wel meer verwacht worden. Voor mij is dat zo abstract ook. Het is wel al redelijk wel beluisterd, maar inderdaad, er zijn minder van die playlists, waar je meer mensen weer bereikt. Maar misschien is het ook. Ik denk, mijn muziek is ook meer. Dat zal misschien minder mensen direct aanspreken. Maar ik denk de mensen die het aanspreken, die zijn wel mee of zo. Misschien is dat ook een verhaaltje dat mijz vertel. Maar alles is eigenlijk een verhaaltje dat je zelf vertelt.

SPEAKER_00 35:24

Maar ben je dan bezig met die achterkant van zo Spotify om eens te kijken: van waar komen mijn fans, mijn luisteraars? Doe je dat dan?

SPEAKER_03 35:31

Soms een keer uit curiositeit, maar ik ben er eigenlijk niet.

SPEAKER_00 35:34

Geen zware studie van.

SPEAKER_03 35:35

Eigenlijk ben ik het gelukkig als ik daar allemaal niet te veel mee bezig ben.

SPEAKER_00 35:46

Sofia, artiest zijn in Vlaanderen betekent ook relatieve druke en ook een pak minder drukke periodes. Hoe ga je om met kalme periodes?

SPEAKER_03 35:55

Ik ben iemand die ook tussen nu al iets stabiel is, maar ik heb wel gemoed dat zo alle kan uitgaat. Maar dat is ook, ik bedoel, ik ben daar ook blij mee. Ik kan extatisch gelukkig worden van iets heel kleins. Lekker gerecht of een mooie zonsonderhang, maar dan ja, kan ik het soms ook heel moeilijk hebben of mij zwaar voelen. Dus dat is één ding dat dat redelijk schommelt. En inderdaad, soms met de onzekerheid van het werk is dat soms moeilijk. Maar ja, ik vind het ook super boeiend gewoon. Ik vind het eigenlijk super boeiend en een enorme rijkdom en vrijheid te hebben dat zo kan veranderen van het een jaar de ander. Maar wat ik wel merk dat mij zo wat grond houdt, is ook de zanglessen die ik geef. Dat doe ik enorm graag. Ik kan daar enorm veel voldoening uit. En daarin is het een beetje zoeken, inderdaad, soms bouw ik mijn zanglessen wel op dat ik meer leerlingen heb. Maar dan als je niet vanaf dat je een paar concerten hebt of een workshop hier of daar, dan is het veel te druk. Ik vind daar wel een balans in. En nu kan ik al veel meer om, of probeer ik zelf bewust, veel meer leeg te houden eigenlijk. Omdat ik ook wel iets dat denk ik niet veel wordt uitgesproken, maar ik heb ook gewoon veel nood aan gewoon de mensen. Mensen te zijn. Dat is het. En dat is niet per se werken. Maar ik zeg maar twee uur gaan wandelen, mediteren.

SPEAKER_00 37:45

Ja, stofzuigen?

SPEAKER_03 37:46

Stofzuigen, koken, dat vind ik ook heel belangrijk. En ik moet dat nog altijd tegen mijzelf zeggen. Het is niet dat ik daar altijd zo zen in ben. Dus eigenlijk hou ik ook wel van kalmere periodes. Omdat ik dan veel meer routines opbouw. En ook dat dagelijkse schrijven kan ik weer makkelijker vasthouden, wat dat voor mij heel belangrijk is.

SPEAKER_00 38:14

Dus eigenlijk zijn kalmere periodes goed voor jouw mentale gezondheid.

SPEAKER_03 38:19

Ook, maar ik heb ook echt wel vooral het live gaan spelen. Dat herinnert mij weer aan waarom ik het doe. Want als ik thuis mijn routines heb en probeer dagelijks te schrijven. Ik ben nu piano les aan het volgen ook gewoon, probeer bij te leren en beter te worden en gewoon creatief te zijn. Dan kan ik sommige dagen, bijvoorbeeld als ik het zelf persoonlijk wat moeilijker heb, kan ik zoiets zijn van wat ze kijk hier heel daarna te doen. Dat zit ook letterlijk in een van mijn nummers. Ik denk dat dat ook hoort bij het creatief bestaan, altijd maar dat zoeken. Ik ben daar niet meer in terreinen aan te komen en ook dat te zien als een geschenk van een geschenk, om altijd maar te kunnen zoeken in het leven en niet dat alles vast staat. Maar als ik dan nog een keer de uitwisseling van een publiek heb, dan voel ik zo. Ah ja, juist.

SPEAKER_00 39:21

Daarom.

SPEAKER_03 39:22

Daarom. Ik kan het ook hebben dat het een drukke periode is, maar met meer concerten en alleen dat mijn agenda vol zit, of voller toch? En dan kan ik zo weer snakken naar het andere. Maar ja, dat is zo typisch natuurlijk. Als het druk is, snap je naar de rust, als het rust, snap je.

SPEAKER_00 39:41

Maar dat vind ik wel interessant. Wat betekent dan succes voor jou?

SPEAKER_03 39:45

Ja, dat is een goede vraag. Ik ben daar ook al veel mee bezig geweest.

SPEAKER_00 39:48

Is dat dan juist dat evenwicht tussen die twee, dat je dan nastrijft en zegt van nou, nu is het leven echt goed, perfect. Of zeg je toch eerder van geef me toch maar het podium, en als ik veel op het podium kan staan, voel ik mij succesvol.

SPEAKER_03 40:04

Er zijn verschillende facetten, denk ik. Wat is succes? Ik heb daar al veel over nagedacht, maar ik heb eigenlijk nog niet het antwoord gevonden daarop, ik denk dat het ook gewoon meer de vraag is van oké, wanneer kan ik voldoening vinden met wat ik doe. En inderdaad, ik denk het woord verbinding is hier al gekomen, want dat is voor mij echt de kern. Voor mij, als ik schrijf, of als ik zelf muziek speel, dan helpt mij om in verbinding te komen met iets in mezelf. Waarin ik denk ik een soort van menselijkheid deel of in contact komen met iets van mezelf, die in ons allemaal zit, of met iets groter. En als ik dan een concert ga spelen, dan is het ook een soort van verbinding. Op een andere manier dan. Maar ja, ik weet het niet. Ik kan het niet goed uitleggen wat het is. In contact komen met iets groter of zo dan onszelf, maar iets diep menselijk. Ja, dat brengt mij heel veel. Dat brengt mij een gevoel van tevredenheid of van voldoening, van betekenis. En ook de act van het creëren en ook de uitwisseling daarin met anderen. Dat is gewoon wonderlijk, vind ik dat je iets prutst, dat je voet, dat je maakt, en dan komt er iemand anders bij, en dan.

SPEAKER_00 41:42

Succes kan ook het proces zijn van het creëren.

SPEAKER_03 41:45

Zeker, ja, dat is een groot deel van.

SPEAKER_00 41:47

Ja, en het plezier erbij, we zijn aangekomen aan de snelle vragende: een beetje ludiek. Het is dus de bedoeling dat je zo snel mogelijk een antwoord kiest. Bijvoorbeeld studio of podium. Zo snel mogelijk.

SPEAKER_03 42:08

Studio.

SPEAKER_00 42:09

Perfecte take of emotionele taken.

SPEAKER_03 42:12

Emotionele take.

SPEAKER_00 42:13

Melodie eerst of tekst eerst.

SPEAKER_03 42:15

Tekst eerst.

SPEAKER_00 42:17

Schrappen of laten staan. Schrappen. Winterlicht of zomerzon.

SPEAKER_03 42:28

Winterlicht.

SPEAKER_00 42:30

Stad of platteland?

SPEAKER_03 42:31

Platteland.

SPEAKER_00 42:33

Eten voor het concert of een late night snack.

SPEAKER_03 42:35

Late night snack, sowieso.

SPEAKER_00 42:37

Alle schrijven of samen met.

SPEAKER_03 42:42

Alle schrijven.

SPEAKER_00 42:44

Streaming of vindel?

SPEAKER_03 42:45

Viniel.

SPEAKER_00 42:46

En dan Johny Mitchell of Fleetwood Mac.

SPEAKER_03 42:49

Joy Mitchell.

SPEAKER_00 42:54

Sophia, als je zin hebt om de luisteraars uit te leggen hoe jouw werkplek eruit ziet.

SPEAKER_03 43:00

Ja, wel, ik kom hier zo binnen in jou. Super mooie vergplek. Maar wij zijn eigenlijk verhuisd 1 januari. En het is grappig dat je dat vraagt, want ik ben er op dit moment echt mega mee bezig. Want wij, ik werk van thuis uit vaak. Maar ik merk dat altijd, wat overal in nergens is nu. Want we hebben zo twee kleine bureauruimtes. En nu, ik heb ze nog niet echt gekozen. Maar de ene plek heeft niet echt een deur, zo meer een mezanine. Dus ik heb net beslist welke ruimte. Nu ga ik die beginnen inrichten. Want het huis is het een heel fijn huis, een huurhuis waar we nu wonen. Maar de bureaute zijn niet zo groot. Dus we gebruiken die ook een beetje voor dingen op te barren. Dus ik heb beslist, nee, die ruimte is nu voor mij voor te werken. En oké, ik ga dan mijn instrumenten opslaan. Maar nu staat er een grote jassenkast. Dus ik heb die altijd. Tweede hand gezet.

SPEAKER_00 44:01

Moeten weg.

SPEAKER_03 44:02

Ja, echt. Ik heb zoiets van. Nee, ik moet hier echt gewoon mijn pleksje maken. En dat is een project voor de komende weken. Maar ja, een werkplek. Ik bedoel, ik zeg dan dat dat mijn werkplek is, maar ik weet dat ik nog altijd een beetje overal en nergens ga schrijven. Het is grappig, want het creatieve proces, dat blijft bij mij zo goed. En het is gelijk dat ik het elke keer opnieuw ben ik zo wat doorverast. Het was een avond deze week dat ik in bed lag. En dan luister ik zo terug naar dingen die ik heb opgenomen, vaak op mijn iPhone. En mijn vriend kwam dan in bed en ik zei: Ik denk precies dat ik terug aan het schrijven ben, want ik was terug aan het kijken. April was zaken dat ik had opgenomen. En dan kom ik dus op dingen die ik dus heb opgenomen, dat ik totaal niet meer weet. En dan hoor ik dat en denk ik, oh ja, dat is eigenlijk bijna een liedje. En dan denk ik, volgende week of wanneer ik tijd heb, ga ik mij zetten en dat uitwerken. Maar ja. Het is vrij chaotisch. Meestal besef ik het niet. Op het moment dat het eruit komt, de eerste aanzet. Het kan zijn dat ik mij net heel chaotisch voor die dag, en eigenlijk vergeet dat ik mij vijuten heb neerzetten en dat er een halfnummer is uitgerold.

SPEAKER_00 45:28

En welke tools heb je daarbij nodig om te werken, om te schrijven?

SPEAKER_03 45:32

Ja, toch wel zo gewoon wat tijd alleen hebben. Een dag alleen zijn of zo, of onderweg zijn, dat kan mij ook heel erg inspireren. Dat ik bijvoorbeeld aan het wandelen ben en ineens stilstaan en mijn notes wat tekst moet neerschrijven. Natuur helpt mij ook heel veel om iets tot die plek te komen, een soort van bezinning. Maar soms begin ik ook gewoon met een stuk tekst neer te schrijven. Dat vind ik ook heel fijn. En dan ga ik gaan zingen op iets dat ik misschien al een keer een reeks akkoorden dat ik alles geschreven heb, ofzo. Wat mij ook soms inspireert, heb ik achteraf dan beseft, is dat ik bijvoorbeeld een nummer zelf aan het spelen ben dat ik mooi vind. Leek welvast een van mijn nummers op mijn plaat in My Own Way. Ik had ik toen een nummer een keer probeer spelen van Phoebe Bridgers Funeral of zo. Ja, en ik weet niet of het dan misschien een akkoordeprogressie is, of een sfeer. En dan van daaruit speel ik gewoon wat verder. En dan komt er soms ook een aanzet. Je kan je ook laten inspireren. Ja, maar alles inspireert je. Veledaan.

SPEAKER_00 46:49

Wanneer weet je wanneer een track of een song klaar is?

SPEAKER_03 46:52

Ja, dat is moeilijk. Da moet meestal wel wat tijd over gaan. Of iemand anders die zegt van nee, nu is het goed. Of soms nog stukken die geknipt worden. Want soms, als ik nummers heb, dan zijn er soms wel veel dan nog een extra stuk of een extra outro. Wat er bijna twee nummers in één zitten. En dan heb je soms wel iemand nodig van buitenaf die dat helpt, een spiegelvoor te zijn. Nu zou ik dat misschien zelf wel beter kunnen met heel dat proces al te doorlopen hebben met deze plaat. Maar ja, nummer is je nooit, kun je altijd eraan blijven werken. Dat is echt een keuze van zo klopt het. Dus meer een gevoel, denk ik. Zo klopt het, of zo.

SPEAKER_00 47:38

En in de studio laat je dat dan over aan de producer die zegt van nu is het klaar. Nee, dat is toch nog een ander proces. Toen we ook echt samengedaan.

SPEAKER_03 47:48

Ja, en dat heeft nog vrij lang geduurd eigenlijk. En dat was ook heel fijn met Shane dat we echt veel en grondig samen hebben kunnen werken. Dat was super intens. Want ik was dus in Auclair. Eerst even twee weken geweest voor preproductie, waarvan we dan een week gewerkt hebben. In oktober 2023. En dan in de winter van 2024 ben ik voor vijf weken gegaan waarvan we vier weken gewerkt hebben. En daarvan, hoe was het nu weer al, hebben we één week met ons twee gewerkt. Nog wel laatste dingen uitgeplisk. Van de structuur van nummers en zo. En dan ook voor sommige nummers, als we de kern proberen vast te leggen. Met gitaar of. Voor nummers dat we dachten, hier kan het al. En dan hebben we een week opgenomen met band. Veel live ook. Of dan een paar muzikanten live en dan de rest in overdup. En zo gewoon dingen uitproberen. Daarna denk ik nog iets meer dan een week. Om. Of nee, twee weken hadden we nog, met dan één week vakantie tussen om te gaan terugluisteren naar wat hebben we met de band opgenomen allemaal, en wat werkte er daarvan en wat niet. En dan ben ik teruggegaan naar België. Maar hij moet ook soms daar zodanig in. Ik heb daar even afstand van nodig, want je hoort het gewoon niet meer op de duur. Toen dat wat tijd gegeven, dan merkte ik bij sommige nummers dat er wel nog misschien een paar dingetjes miste. Maar niet zoveel. Gewoon iets dat in overdup nog moest over opgenomen worden. En dan ben ik in de zomer daarna teruggegaan. En dan hebben we gewoon nog twee Delen, denk ik, of twee, drie Deden op een à twee dagen opgenomen nog in overdup. En dan zijn we beginnen mixen.

SPEAKER_00 49:56

Het is inderdaad een uitgebreid proces geweest.

SPEAKER_03 49:58

En ik was wel, nee, dus ik heb ook wel veel beslist of het lag wel bij mij. Het moest voor mij echt juist voelen.

SPEAKER_00 50:11

Was er een moment in jouw carrière waarin jij dacht: hier stopt het?

SPEAKER_03 50:17

Nee. Maar ja, er zijn zeker wel momenten van twijfel, zo van wat ben ik aan doen, heeft dit veel betekenis? Wat is de waarde van wat ik doe voor mezelf, voor anderen? Ja, dat jezelf ze wel in vraag stelt. En dat zijn misschien momenten ook dat je wel onzeker bent. Ook omdat het heel dicht bij jezelf ligt. Het is heel kwetsbaar. Dus als je jezelf aan jezelf twijfelt, twijfelt je direct aan dat werk, wat je de wereld in stuurt. Maar dat gaat meestal wel snel genoeg over. Dus het is niet dat dat er nooit is. Maar het heeft mij nooit tot op een punt gebracht van. Ik weet ook niet. Natuurlijk, nu kan ik dit doen. En daar ben ik dankbaar voor. En ik heb zeker nog veel te bouwen daarin. Maar stel dat ik op een moment toch verplicht ben om iets anders te doen, dan denk ik toch dat het creëren een deel van mijn leven zal blijven. Dat hoop ik toch. Want dat is gelijk gewoon iets, denk ik dat we als mens zo verrijkend om te doen. En ik denk ook dat dat zo inherent in ons allemaal zit, niet per se de artiest of de muzikant, of als je talent hebt. Het is gewoon echt iets heel menselijks om te doen, wat ons helpt om zin te geven en om dingen te verwerken om ja, ik vind dat zoiets heel menselijks. En het is ander dat dat soms wordt gereserveerd voor als je talent hebt, of als je er je boot er aan mee kunt verdienen, alsof het minder belangrijk of minder waard is. Ik heb toch altijd het idee van, of toch meer dan ik zou willen van het product van ik ga een liedje maken. Ik ben iemand die eigenlijk heel graag tekent en schildert. En heel vaak zit ik daaraan te denken dat ik er zin in heb. Maar ik voel ook heel vaak een blokkade, omdat ik dan direct denk, dan moet het wel mooi zijn. Terwijl ik denk heel veel mensen ook gehoord als je met mensen spreekt. Ah, ik had eigenlijk ook wel graag iets van muziek gedaan. Of wat doe dat dan ook? Wat is jammer dat we allemaal die remming hebben, omdat het zo precies altijd iets moet opleveren ofzo. Of terwijl we gewoon het doen om het doen. Wat de deugd dat we daarvan hebben, dat wil ik zelf ook meer cultiveren bij mezelf.

SPEAKER_00 52:58

Laten we een beetje vooruit kijken. Wat wil je absoluut nog doen?

SPEAKER_03 53:03

Tekenen en schilderen. Dat wil ik nog zeker doen. Ja, ik wil heel graag nog een plaats schrijven of platen. Ik wil ook graag nog nieuwe muzikanten ontmoeten waarmee ik kan samenspelen. Ik wil heel graag nog een volle zaal doen zingen. Ik doe heel graag mensen zingen. Dat is ook echt gewoon een heel bijzondere ervaring, vind ik om zo. Hij voelt u zo op een bedje van een zingend publiek dan. Dat is echt. Dat is sum vind ik. Ja, dat is al veel, hè. Ja, ik denk wat ik vooral echt heel graag zou willen, en maar daar moet ik zelf echt aan bouwen, aan werken, is nog vrije mee kunnen gaan uitdrukken. Waar meer elkaar rol, wel meer gewoon spelen. En ik voel dat nu wel, dat dat in mijn stem wel al serieus geëvolueerd is of veranderd is, dat ik dat ik daar vrijer in ben.

SPEAKER_00 54:10

Wat zou je jonge artiesten vandaag willen zeggen?

SPEAKER_03 54:14

Neem maar plaats in en laat u maar horen. Ik denk, ik heb heel lang gewacht. Natuurlijk, je moet als persoon ook klaar zijn om zo die plaats in te nemen. Niet enkel als artiest, ook als persoon, maar niet wachten tot je denkt dat je klaar zit of zo. Van gewoon doe het ook al zit er niet klaar. Dan moet ik blijven tegen mijzelf zijn, en dat denk ik hoort bij veel. En ook ja, je mocht gewoon zijn wie dat je zet. En laat dat toon maar. Toon die maar, die persoon.

SPEAKER_00 55:01

Sophia, een belangrijke slotvraag: Waarom is het vandaag nog de moeite om muziek te maken?

SPEAKER_03 55:08

Muziek is zoiets het overstijgt ons, en toch zijn we er allemaal zo deel van. Het is gelijk het zoiets krachtigs. Dus ja, daar gelijk komt daar woorden voor te korten. Het is alsof we zo allemaal samen ritme of samen op muziek bewegen of muziek beleven, is gelijk zo even de tijd allemaal anders of allemaal samenbeleven, ofzo. En ook ja, muziek is vaak liedjes, songs zijn, vaak een vessel voor bepaalde emoties of dingen die iemand heeft meegemaakt en daar iets mee verwerkt heeft, en het is gelijk dat publiek ook. Het is zoiets heelendsverbindend. Het is echt een medicijn. Het is een medicijn, en het is gewoon zo de kern van ons mensen. Bijvoorbeeld een kind dat geboren wordt, taal is muziek. We zijn muzikale wezens. De infant directed speech, deba die doen. Dat is gewoon muziek. En daarna krijgen we daar woorden voor, maar dat is ook allemaal ritme, melodie. Dat zit gewoon in ons, ons bloed, dat stroomt, dat is het ritme, dat is alles.

SPEAKER_00 56:31

Vraag kunnen afwegen tegenover de ontwikkelingen vandaag met AI en dit en daar. Zou je ook kunnen zeggen: het is super belangrijk om muziek te blijven maken, die geproduceerd wordt door echte mensen, die inderdaad die verbinding opzoeken met hun publiek. Dus het kadert allemaal in wat je zegt. Waarom we nog muziek maken, moet toch zijn dat we ook voelen van wij vinden het ook nodig om contact te leggen met heel veel mensen, of proberen om mensen samen te brengen door middel van muziek.

SPEAKER_03 57:06

Ja, en ik denk in de kern zijn wij allemaal hetzelfde. Dat is misschien zwevig, maar ook wij en de bomen en gewoon alles, wij zijn één geheel. Muziek omvat dat ook allemaal of zo. Dat is ook zoiet taaloverstijend. Het is echt kosmisch. En ik denk daarom ook dat we misschien woorden te kort zitten om te benoemen waarom het zo belangrijk is. Maar ik denk dat mensen. Er is denk ik geen enkele mens op de planeet die niet één nummer heeft, die echt zo gelijk recht in zijn hart raakt, of hem een warm gevoel heeft. Dat is echt al genoeg, denk ik.

SPEAKER_00 57:50

Heb jij verder nog iets te pitchen, Sophia?

SPEAKER_03 57:53

3 juli spelen wij op schemersound concerten in Lokeren. Dat is gratis. En dat ga denk ik ook heel bijzonder zijn. Dat is zo aan het groen en heel gezellig. Klinkt goed. En dan 4 juli staan wij op Gent Jazz, maar dat is wel uitverkocht. Daarna komen er nog data aan.

SPEAKER_00 58:14

Dan wens ik jou daar heel veel plezier mee. Dan zie ik er nog bij. Het album Here I am is overal te koop, denk ik. En een dikke merci voor dit kleinkastgesprek.

SPEAKER_03 58:24

Graag gedaan, merci.